Παραλλαγές του παιχνιδιού των μύλων

Ταμπλό

Τρία τετράγωνα, 24 σημεία

Πιόνια

Εννιά ο καθένας

Το κανονικό παιχνίδι, και αυτό που παίζεται online εδώ. Εννιά πιόνια ο καθένας, πρώτα τοποθετούνται και μετά μετακινούνται πάνω στις γραμμές· τρία στη σειρά παίρνουν ένα πιόνι του αντιπάλου, και χάνεις αν πέσεις στα δύο πιόνια ή αν δεν έχεις νόμιμη κίνηση. Έχει λυθεί: με τέλειο παιχνίδι και από τις δύο πλευρές είναι ισοπαλία.

Ο μόνος κανόνας για τον οποίο υπάρχει πραγματική διαφωνία είναι το πέταγμα — αν μια πλευρά που έπεσε στα τρία πιόνια μπορεί να πηδά οπουδήποτε. Εδώ είναι ενεργό εξ ορισμού, και μπορείς να το απενεργοποιήσεις στα παιχνίδια για δύο και εναντίον του υπολογιστή. Απενεργοποιημένο κάνει το φινάλε πολύ πιο κοφτερό, γι' αυτό και το σοβαρό παιχνίδι συνήθως το κάνει.

ΥπολογιστήςΕναλλάξ

Ταμπλό

Πλέγμα 3×3, 9 σημεία

Πιόνια

Τρία ο καθένας

Η μικρότερη εκδοχή, και πολύ παλαιότερη από το παιχνίδι με τα εννιά πιόνια. Κάθε πλευρά τοποθετεί τρία πιόνια σε ένα πλέγμα τρία επί τρία και μετά τα σέρνει πάνω στις γραμμές· μια τριάδα κερδίζει αμέσως αντί να παίρνει πιόνι. Είναι κοντά στην τρίλιζα με μια φάση κίνησης προσαρτημένη, και όπως η τρίλιζα καταλήγει ισόπαλο μόλις και οι δύο παίκτες δουν το κόλπο.

Η αξία του είναι ως πρώτο παιχνίδι για ένα παιδί: οι κανόνες παίρνουν τριάντα δευτερόλεπτα και η ιδέα «τρία στη σειρά, αλλά τα πιόνια κινούνται» είναι ακριβώς η ιδέα πάνω στην οποία χτίζεται το παιχνίδι με τα εννιά πιόνια.

ΥπολογιστήςΕναλλάξ

Ταμπλό

Δύο τετράγωνα, 16 σημεία

Πιόνια

Έξι ο καθένας

Μόνο το εξωτερικό και το μεσαίο τετράγωνο — το εσωτερικό λείπει, και μαζί του τα τέσσερα σημεία του. Έξι πιόνια ο καθένας, και καθόλου πέταγμα: η πλευρά που πέφτει στα δύο πιόνια έχει απλώς χάσει. Ήταν δημοφιλές στη μεσαιωνική Ευρώπη και είναι πραγματικά διαφορετικό παιχνίδι παρά μικρότερο, γιατί με δεκαέξι σημεία το ταμπλό γεμίζει γρήγορα και η φάση της τοποθέτησης κρίνει πολύ περισσότερα.

ΥπολογιστήςΕναλλάξ

Ταμπλό

Τρία τετράγωνα συν τέσσερις διαγώνιοι, 24 σημεία

Πιόνια

Δώδεκα ο καθένας

Τα ίδια είκοσι τέσσερα σημεία, με τέσσερις διαγώνιες γραμμές που ενώνουν τις γωνίες των τριών τετραγώνων. Αυτές οι διαγώνιοι προσθέτουν τέσσερις ακόμη πιθανούς μύλους και δίνουν στα γωνιακά σημεία — τα πιο αδύναμα του κανονικού παιχνιδιού — τρίτο γείτονα, κάτι που αλλάζει εντελώς τη φάση της τοποθέτησης.

Με δώδεκα πιόνια ο καθένας, στο τέλος της τοποθέτησης είναι γεμάτα είκοσι τέσσερα από τα είκοσι τέσσερα σημεία, οπότε η παρτίδα μπορεί να τελειώσει σε αδιέξοδο πριν κινηθεί κανείς. Οι παραδόσεις διαφωνούν για το τι σημαίνει αυτό: άλλες το μετρούν ισοπαλία, άλλες ήττα για όποιον δεν μπορεί να κινηθεί.

ΥπολογιστήςΕναλλάξ

Ταμπλό

Τρία τετράγωνα συν τέσσερις διαγώνιοι, 24 σημεία

Πιόνια

Δώδεκα ο καθένας

Το παιχνίδι της νότιας Αφρικής, παίζεται στο διαγώνιο ταμπλό των δώδεκα πιονιών και το παίρνουν αρκετά σοβαρά στη Νότια Αφρική και το Λεσότο ώστε να υπάρχει οργανωμένο πρωτάθλημα. Τα πιόνια λέγονται αγελάδες, και το παιχνίδι έχει δικό του λεξιλόγιο και δική του θεωρία ανοιγμάτων, που δεν μεταφέρεται απευθείας από το ευρωπαϊκό παιχνίδι.

Είναι το πιο παιγμένο μέλος αυτής της οικογένειας που δεν είναι το παιχνίδι με τα εννιά πιόνια, και εδώ παίζεται στο ταμπλό των δώδεκα πιονιών, με πέταγμα στις τρεις αγελάδες.

ΥπολογιστήςΕναλλάξ

Ταμπλό

Τρία τετράγωνα, 24 σημεία

Πιόνια

Δέκα ο καθένας

Προτάθηκε από τον Εμάνουελ Λάσκερ, τον παγκόσμιο πρωταθλητή στο σκάκι, και είναι η πιο κοφτερή παραλλαγή απ' όλες. Δέκα πιόνια ο καθένας, και — η πραγματική αλλαγή — καθόλου χωριστές φάσεις. Σε κάθε γύρο μπορείς είτε να τοποθετήσεις καινούργιο πιόνι είτε να κινήσεις ένα που έχεις ήδη τοποθετήσει, όσο σου μένουν πιόνια στο χέρι.

Αυτή η μία αλλαγή αφαιρεί εκείνο που κάνει το κανονικό παιχνίδι να ρέπει προς την ισοπαλία: δεν μπορείς πια να βασίζεσαι στο ότι ο αντίπαλος είναι υποχρεωμένος να συνεχίζει να τοποθετεί όσο εσύ στήνεις κάτι. Έχει κι αυτή λυθεί, και είναι κι αυτή ισοπαλία — αλλά ισοπαλία πολύ πιο δύσκολη να κρατηθεί.

ΥπολογιστήςΕναλλάξ